Baza wiedzy z zakresu medycyny estetycznej, ogólnej i chińskiej. Najlepszy Portal!

ZAPALENIE TKANKI ŁĄCZNEJ (CELLULITIS) CZ. II

W proces zapalny w różnym stopniu są wciągnięte naczynia i węzły chłonne. Na zmienionej zapalnie skórze mogą być widoczne pęcherze wypełnione su- rowiczo-brunatnym płynem, zwłaszcza jeżeli jest duży obrzęk lub zakrzepica żył głębokich. Jeżeli nie ma znacznego uszkodzenia tkanek i współistniejącej patologii, a chory jest odpowiednio leczony, nie obserwuje się dalszej progresji choroby. W zapaleniu tkanki łącznej w zakażeniach rany, zwłaszcza po brudnych operacjach brzusznych, zakażeniu niedokrwionych kończyn i dużym uszkodzeniu tkanek, powstają ogniska martwicy, pojawia się wydzielina ropna i zgorzel tkanek oraz bardziej nasilone są ogólne objawy septyczne.

Przed rozpoczęciem leczenia należy pobrać materiał do badania bakteriologicznego, co jest proste w przypadku obecności uszkodzonych tkanek i wydzieliny. Właściwym materiałem może być także płyn z pęcherzy skórnych. Jeżeli skóra jest nie uszkodzona, niektórzy polecają wstrzyknięcie małej objętości roztworu fizjologicznego NaCl, tak aby powstał pęcherz skórny, i następnie pobranie tego materiału na posiew (12).

Leczenie. Stosowanie antybiotyków jest wskazane w każdej rozwiniętej postaci zapalenia tkanki łącznej, niezależnie od patogenezy choroby. Bezwzględnym wskazaniem do antybiotykoterapii jest umiejscowienie zmian na twarzy i okolicy krocza oraz przypadki poważnych chorób współistniejących, a także leczenie steroidami (3, 14). Przed uzyskaniem wyniku posiewu wybór leku zależy od ustalenia prawdopodobnej etiologii w zależności od sytuacji klinicznej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.