ZAKAŻENIA W TRANSPLANTOLOGII

Zakażenie jest istotną przyczyną powikłań, powodem hospitalizacji i oprócz powikłań krążeniowych, najczęstszą przyczyną zgonów chorych po przeszczepieniu narządu. Występowanie powikłań zmniejsza się po upływie roku od przeszczepienia. Częstość zakażeń, zwłaszcza bakteryjnych, jest obecnie mniejsza niż przed laty. Wynika to z wcześniejszego leczenia powikłań, zmiany podstawowej immunosupresji i zmniejszenia dawek steroidów. Równie ważny wpływ ma lepszy dobór tkankowy i usprawnienie techniki operacyjnej. Rozwój i nasilenie zakażeń pooperacyjnych zależą od wielu czynników:

– 1) obecności ognisk zakażenia u biorcy przed przeszczepieniem narządu,

– 2) techniki chirurgicznej i umiejętności zapobiegania powikłaniom, 3) rodzaju, dawki i czasu stosowania leków immunosupresyjnych, 4) osobniczych czynników ryzyka, jak wiek i choroby współistniejące, oraz 5) drobnoustrojów bytujących w środowisku szpitalnym.

Etiologia jest różnorodna, od bakteryjnej – typowej dla septycznych powikłań pooperacyjnych – do zakażeń wirusowych, grzybiczych i pasożytniczych (tab. 20-1). Niezależnie od podziału taksonomicznego można wyodrębnić dwie grupy drobnoustrojów na podstawie właściwości biologicznych i wzajemnych relacji między drobnoustrojem i gospodarzem a zdolnością wywoływania choroby w zależności od stanu kompetencji układu immunologicznego. Pierwsza grupa to typowe drobnoustroje zakażeń chirurgicznych, najczęściej bakterie i rzadko wirus Hepatitis B. Druga to drobnoustroje oportu- nistyczne, bytujące w środowisku człowieka, lecz rzadko wywołujące chorobę, jeśli mechanizmy obronne gospodarza nie są upośledzone. Nie ma ścisłej linii podziału między opisanymi drobnoustrojami, a grupa oportunistyczna jest różnorodna. Należą do niej bakterie z rodzajów Pseudomonas, Serratia i Acinetobacter – mające swój udział w zakażeniach pooperacyjnych – i jednocześnie szczepy Nocardia, Legionella i Listeria monocytogenes sporadycznie występujące w zakażeniach chirurgicznych, ale istotnie często w powikłaniach septycznych po przeszczepieniu.

Wśród pierwotniaków Pneumocystis carinii, o małej patogenności dla człowieka, może bytować w górnych drogach oddechowych bez objawów klinicznych choroby, natomiast często wywołuje zapalenie płuc, zwłaszcza posocznica, przewód pokarmowy u dzieci w immunosupresji. Wirusy są generalnie uważane za chorobotwórcze dla człowieka, chociaż zakażenie może mieć postać latentną lub mało objawowi}. Ich udział w etiologii zakażeń chirurgicznych, z wyjątkiem wirusa Hc- patitis R. jest niewielki, natomiast istotny w wywoływaniu ciężkiej postaci choroby po przeszczepieniu narządu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *