Baza wiedzy z zakresu medycyny estetycznej, ogólnej i chińskiej. Najlepszy Portal!

STOPA CUKRZYCOWA

W patogenezie choroby odgrywają rolę następujące czynniki: niewydolność tętnicza, neuropatia obwodowa i zakażenie mikroangiopatia cukrzycowa pozostaje kontrowersyjna, ale niewątpliwie zaburzenia metaboliczne sprzyjają uszkodzeniu ściany naczyń, zaburzeniom hemostazy i tworzeniu zakrzepów (14). Miażdżyca występuje częściej w młodszym wieku, bardziej obwodowo, co ogranicza wykonanie operacji naprawczych tętnic. Uszkodzenie elementów obwodowych układu nerwowego powoduje zaburzenia czucia, niewrażliwość na uraz i powstanie owrzodzeń troficznych. W tej sytuacji łatwo rozwija się zakażenie, początek jest często niezauważony, później następuje duża progresja choroby.

Etiologia. W znacznym stopniu zależy od postaci klinicznej i czasu trwania choroby. W zakażeniu łagodnym, ograniczonym do tkanek miękkich izoluje się głównie S. aureus, E. coli i czasami paciorkowce. W ostrej postaci z martwicą, zajęciem kości i stawów etiologia jest zwykle mieszana, izoluje się 3 – 4 szczepy bakterii o znacznej oporności. Często są to pałeczki Gram- -ujemne (Pseudomonas, Klebsiella, Proteus, Enterobacter i E. coli), bakterie beztlenowe – Bacteroides, a nawet Clostridium, S. aureus, paciorkowce i enterokoki (14). Są trzy postacie kliniczne (32):

– 1. Głębokie owrzodzenie troficzne, najczęściej na powierzchni stopy – przewlekła postać bez objawów ogólnych, zmiany w kościach, jeżeli występują, są niewielkie i ograniczone.

– 2. Zgorzel stopy – rozpoczyna się jako cellulitis z zajęciem powięzi, postępującą martwicą z obrzękiem, cuchnącą wydzieliną i trzeszczeniami szybko zajęte są kości, stawy śródstopia i stępu.

– 3. Ropień głębokich przestrzeni, zwykle w części środkowej stopy – początek choroby często utajony, później pojawia się obrzęk i postępująca martwica, która obejmuje kości i stawy zakrzepica małych i średnich naczyń powoduje progresję choroby i pogarsza rokowanie.

Leczenie. Leczenie musi być skojarzone, podstawowe znaczenie ma postępowanie chirurgiczne, w początkowym okresie polegające często na szerokim otwarciu, usunięciu martwiczych tkanek i drenażu. Zakres amputacji zależy od rozległości zmian decyzja może być trudna, jeżeli jest duży obrzęk tkanek miękkich. Pierwsza i druga operacja często obejmuje amputację w obrębie śródstopia lub w stawie stępowo-śródstopnym z pozostawieniem kości stępu. Jeżeli nie można uratować stopy, najczęściej jest to amputacja w obrębie podudzia.

Antybiotykoterapia jest ważna, wcześnie rozpoczęta często pozwala na ograniczenie zakresu amputacji, konieczności reamputacji i opóźnienie nawrotu zakażenia.

Występują w dwu postaciach:

– 1. Zakażenia po amputacji z powodu suchej martwicy w obrębie stopy lub podudzia, bez klinicznych objawów zakażenia, obrzęku i zgorzeli. Przyczyną septycznych powikłań jest zwykle niedokrwienie kikuta.

– 2. Zakażenia po amputacji z powodu zgorzeli – mogą się rozwijać, nawet jeżeli zakres amputacji był dostatecznie wysoki, w obrębie nie zmienionych klinicznie tkanek. Pierwotne zakażenie szerzy się często w jamie szpikowej, co ułatwia rozwój zgorzeli w okresie pooperacyjnym, z zajęciem tkanek miękkich i kości.

Etiologia w początkowym okresie może być gronkowcowa, w zgorzelinowej postaci zwykle mieszana, a dominują oporne szczepy Gram-ujemne. Postępowanie obejmuje powtórną amputację na wyższym poziomie i leczenie antybiotykami według zasad stosowanych w ciężkim przewlekłym zapaleniu kości.

Jest wywołana przez Mycobacterium tuberculosis, głównie prątek ludzki, częściej chorują dorośli. Pierwotna gruźlica kości i stawów jest rzadkością. Najczęstszym umiejscowieniem są w kolejności: kręgosłup, staw biodrowy i kolanowy, które łącznie stanowią 80% umiejscowień gruźlicy kostno-stawowej . Proces chorobowy może dotyczyć błony maziowej bądź też rozpoczynać się w częściach kostnych. W każdym z tych umiejscowień może mieć postać ziaminową lub wysiękową, ta ostatnia przebiega ostrzej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.