ROPNE ZAPALENIE ŻYŁ MIEDNICY MNIEJSZEJ

Drobnoustroje wywołujące te zakażenia pochodzą najczęściej z jamy ustnej i gardła. Do najczęściej izolowanych szczepów należy S. aureus, a następnie paciorkowce tlenowe i beztlenowe, H. influenzae i pałeczki jelitowe. W leczeniu stosuje się cefalosporyny II i III grupy, tienamycynę i timentynę. Niektóre ośrodki w ustalonym empirycznie leczeniu preferują stosowanie benzylpenicyliny z klindamycyną.

W tych stanach dominują bakterie pochodzące z błony śluzowej dróg rodnych i przewodu pokarmowego. W sprzyjających warunkach na drodze wstępującej lub naczyniami chłonnymi zakażenie rozprzestrzenia się w miednicy mniejszej wywołując ropne zapalenie żył. Spostrzega się je po porodzie, poronieniu, operacjach ginekologicznych, w ropnym zapaleniu przymacicza i ropniach miednicy mniejszej. Bardzo często są to zakażenia mieszane z udziałem bakterii beztlenowych, jak Bacteroides i Peptostreptococcus.

Leczenie jest skojarzone i obejmuje metronidazol z cefalosporyną lub penicyliną. Niektóre ośrodki zamiast metronidazolu preferują klindamycynę. Jeśli leczenie to okaże się nieskuteczne, to konieczna może być laparotomia z drenażem ropnia.

Zapalenie ropne żyły wrotnej może się rozwinąć na drodze wstępującej z dorzecza wszystkich żył drenujących narządy jamy brzusznej jako powikłanie stanów zapalnych jelit, a zwłaszcza ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, ropni wokół uchyłków jelita grubego. Częstość występowania pylephlebitis (pylethrombophlebitis) w przebiegu ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego jest oceniana na 0,05 – 3% w przypadku jego perforacji.

Choroba kliniczna objawia się wysoką temperaturą o hektycznym przebiegu, bólami w podżebrzu prawym i stanami podżółtaczkowymi. Zakażenia są najczęściej spowodowane przez szczepy z rodziny Enterobacteriaceae, Enterococcus, Bacteroides i inne bakterie beztlenowe, jakie spostrzega się w zapaleniu kałowym otrzewnej.

Leczenie operacyjne polega na usunięciu pierwotnych ognisk zakażenia. Antybiotyki stosuje się jak w zapaleniu otrzewnej: cefalosporyny III grupy z aminoglikozydami i metronidazolem albo cefoksytynę z aminoglikozydarni, albo też klindamycynę, również z aminoglikozydami.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *