Baza wiedzy z zakresu medycyny estetycznej, ogólnej i chińskiej. Najlepszy Portal!

POGLĄDY NA UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE

Podobnych do wyżej omówionej klasyfikacji poglądów na upośledzenie umysłowe mógłbym przytoczyć znacznie więcej. Na przykład M. Kościelska (1984) wyróżnia także trzy podejścia – biologiczne (w ramach którego dla psychologii typowe jest podejście neuropsycho- logiczne), społeczne i psychologiczne (to ostatnie dzielone jeszcze na ujęcie piagetowskie, psychoanalityczne, behawiorystyczne i poznawcze). Zbieżną klasyfikację przedstawili także J. T. Neisworth i R. M.

Smith (1978) oraz N. O’Connor i J. Tizard (1956). Nie będę tych koncepcji analizował szczegółowo, ponieważ nie wnoszą one nic zasadniczo nowego w stosunku do propozycji M. P. Maloneya i M. P. Warda (1979). Wszystkie one wyraźnie wskazują, że w zależności od tego, jak jest pojmowane upośledzenie umysłowe, traktuje się możliwość korzystnych oddziaływań na osoby z tym zaburzeniem. Są więc takie ujęcia, które negują prawie zupełnie jakiekolwiek oddziaływania są również koncepcje teoretyczne upośledzenia, które zakładają dużą możliwość wprowadzania zmian w zachowaniu osób rozpoznawanych jako upośledzone umysłowo. Można sądzić, że wszystkie ujęcia teoretyczne upośledzenia umysłowego dałoby się umieścić na kontinuum, którego końce oznaczałyby z jednej strony całkowity brak możliwości oddziaływań usprawniających, a z drugiej pełne możliwości oddziaływań usprawniających.

Niektórzy badacze zwracają uwagę, że rozwój poglądów na istotę upośledzenia umysłowego ma charakter ewolucyjny. Kolejne koncepcje w coraz większym stopniu zakładały możliwość wywierania korzystnych wpływów na osoby upośledzone umysłowo (R. B. McCarver, A. R. Cavalier, nadbitka). Interesującym przykładem ewolucji poglądów na zjawisko upośledzenia mogą być analizy teoretyczne i badania dokonane w ciągu kilkudziesięciu lat przez R. Zazzo. Ten wybitny psycholog francuski w początkowej fazie pracy badawczej interesował się upośledzeniem umysłowym głównie w aspekcie klinicznym. Szczegółowe badania prowadzone nad 300 dziećmi upośledzonymi miały dostarczyć wiedzy na temat zmian zachodzących w procesach umysłowych w zależności od etiologii tego zaburzenia. Podstawowym wnioskiem wynikającym z badań R. Zazzo (1960a) było stwierdzenie zróżnicowanego obniżenia się poszczególnych funkcji psychicznych w grupie badanych dzieci. Wniosek ten był niezgodny z typowym dla perspektywy klinicznej poglądem, głoszącym, iż upośledzenie umysłowe jako odrębna jednostka nosologiczna charakteryzuje się równomiernym obniżeniem funkcjonowania procesów umysłowych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.