Opanowanie mowy przez dziecko – dalszy ciąg

Opanowanie mowy wpływa w sposób istotny na spostrzegawczość dzieci. Poczynają one w swoich spostrzeżeniach wyodrębniać przedmioty. Wybierają ze zbioru najrozmaitszych zabawek pudełko bez względu na barwę i wielkość.

Opanowanie mowy sprzyja zapamiętywaniu. Dziecko potrafi opowiedzieć, co je spotkało przed kilku dniami, tygodniami, a trzyletnie wspomina zdarzenia nawet sprzed kilku miesięcy. Świeża pamięć dziecka zachowuje w zadziwiającej żywości wszystkie przeżycia.

Rozwijają się procesy myślowe, przy czym jest to myślenie w zasadzie konkretne, obrazowo-pogłądowe czy sensoryczno-mo- toryczne. Dziecko rozumie tylko to, co znajduje się w jego doświadczeniu osobistym, a głównym przedmiotem myśli dziecka jest jego własne, aktualne działanie. Wielkie znaczenie mowy polega między innymi na tym, że pomaga ono w uogólnieniu własnego doświadczenia i w rozumieniu uogólnionego doświadczenia innych ludzi.

W okresie wczesnego dzieciństwa rozwijają się coraz bardziej złożone czynności myślowe dziecka. Potrafi ono pod koniec trzeciego roku wyrazić swój zamiar, mówi „zrobię stawek”, „narysuję pieska”.

Roczne dziecko należy uczyć jeść łyżeczką. Półtoraroczne dziecko może jeść samodzielnie, przynosi potrzebną odzież, zdejmuje buciki i pończoszki. W drugiej połowie drugiego roku dziecko uczy się mycia rączek przed jedzeniem, wycierania buzi i palców serwetką. Dziecko w tym czasie samodzielnie potrafi włożyć skarpetki i spodenki. W trzecim roku dziecko może na początku ubierać się i rozbierać z pewną niewielką pomocą dorosłych. W trzecim roku życia można przyzwyczaić dziecko do elementarnych czynności samoobsługi, samodzielnego mycia i wycierania rąk. Dzieci z dużym zapałem uczą się i wykonują rozmaite czynności związane z samoobsługą indywidualną, ponieważ sam proces działania, sam ruch przynosi im zadowolenie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *