Metody poznawania środowisk społecznych młodzieży

Badania empiryczne we wszystkich dziedzinach nauk społecznych usiłują podejmować problemy praktyczne ważne i formułować wnioski bezpośrednio użyteczne dla praktyki społecznej. Empiryczne badania z zakresu walki z alkoholizmem i szerzenia działalności profilaktycznej w różnych środowiskach powinny być skierowane na analizę rzeczywistości społeczno-wychowawczej, tj. wykrywanie wszystkich tych czynników, które w konsekwencji kształtują obyczaj pijacki, powodują alkoholizowanie się młodzieży, przestępczość, demoralizację itp.

W działalności przeciwalkoholowej daje się zauważyć potrzeba praktycznej działalności środowiskowej, koncentrującej się nie tylko na stwierdzeniu zagrożenia, ale także analizie działalności różnych placówek w danym środowisku. Istotną sprawą będzie poznanie faktycznej działalności np. domu kultury, klubu itp., których zamierzeniem jest właściwa organizacja czasu wolnego mieszkańców środowiska, w którym działają te placówki. Nie- spełnianie przez nie roli, do jakiej zostały powołane często prowadzi do zubożenia potrzeb kulturalnych mieszkańców, a w konsekwencji do picia alkoholu. Równocześnie powstaje konieczność przekazania działaczom przeciwalkoholowym i innym, którzy zajmują się organizowaniem życia mieszkańców, takich metod technik i innych form poznawania danego środowiska, aby można było właściwie organizować w nim świadomą działalność spo- łeczno-wychowawczą oraz koordynować pracę poszczególnych instytucji i organizacji.

Praca wychowawcza, szczególnie kształtowanie nowej obyczajowości w dziedzinie spożywania napojów alkoholowych, jak każda twórcza działalność, wymaga stworzenia norm postępowania i ideału wychowawczego. Normy te dla działalności przeciwalkoholowej tworzyć można, jak powiedzieliśmy wyżej, na podstawie analizy faktów, szczególnie opierając się na rozpoznaniu procesów środowiskowych, zarówno tych, które sprzyjają szerzeniu się spożywania alkoholu, jak i tych, które mogą zapobiegać tym negatywnym zjawiskom. Poznawanie tych faktów to pierwsza i najgłówniejsza droga w praktycznej działalności przeciwalkoholowej, pozwalająca na tworzenie uogólnień i teoretycznych założeń, jak też podejmowanie konkretnych działań zapobiegawczych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *