Baza wiedzy z zakresu medycyny estetycznej, ogólnej i chińskiej. Najlepszy Portal!

LECZENIE ZAKAŻENIA NARZĄDÓW UKŁADU MOCZOWEGO

Celem leczenia zakażenia układu moczowego jest wyeliminowanie bak- teriomoczu, zapobieżenie powikłaniom oraz stworzenie warunków, które pozwolą na uniknięcie nawrotu zakażenia. Ustalając plan leczenia, trzeba uwzględnić wiele czynników. Najważniejszymi wśród nich są:

– 1) droga wtargnięcia i szerzenia się zakażenia,

– 2) etiologia zakażenia oraz wrażliwość wyhodowanego z moczu drobnoustroju na leki przeciwbakteryjne,

– 3) kliniczny przebieg zakażenia – ostry lub przewlekły,

– 4) prosta lub powikłana postać zakażenia,

– 5) pierwotny lub nawrotowy charakter zakażenia,

– 6) wiek i stan kliniczny chorego.

Do oceny szansy powodzenia leczenia przeciwbakteryjnego bardzo istotne jest ustalenie, czy zakażenie jest niepowikłane, czy powikłane. Na wstępie trzeba więc rozważyć, czy leczenie ma polegać wyłącznie na podawaniu leków przeciwbakteryjnych bądź czy niezbędne jest przeprowadzenie zabiegu, który umożliwi trwałe opanowanie zakażenia.

Podstawowym objawem jest gorączka. Jeśli jej przyczyną jest ropień (np. czyrak gromadny nerki lub ropień okołonerkowy), to należy go opróżnić i drenować. Jeśli gorączce towarzyszy zastój zakażonego moczu w górnych drogach moczowych lub w pęcherzu, trzeba go jak najszybciej wyeliminować. Podawanie bowiem leków przeciwbakteryjnych lub antybiotyków w warunkach zastoju zakażonego moczu nie może być skuteczne. Z kolei wyeliminowanie zastoju moczu, np. przez przetokę nerkową, wytworzoną doraźnie metodą nakłucia bądź odprowadzenie moczu z pęcherza przez cewnik wprowadzony przez cewkę lub przez punkcyjną przetokę nadłonową, może doprowadzić do ustąpienia gorączki, nawet bez podania choremu leków przeciwbakteryjnych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.