Leczenie chirurgiczne gardła – dalszy opis

Ostre ropne zapalenie ślinianki w pierwszych dniach wymaga intensywnej chemioterapii lub leczenia chirurgicznego. W 90% przypadków zakażenie jest wywołane przez S. aureus, w pozostałych 10% przez 5. pyogenes i S. viri- dans (1,7). Konieczne jest szybkie nawodnienie chorego i podanie antybiotyku opornego na działanie beta-laktamazy gronkowcowej: kloksacyliny (4,0- 8,0 g na dobę /.v.), augmentyny (3,6 g na dobę i.v.) lub cefalosporyny (np. cefuroksym, cefotaxim). Przy uczuleniu na penicylinę należy brać pod uwagę klindamycynę (0,9 -2,4 g na dobę i.v.).

Do stosowanych metod chirurgicznych należą: 1) nacięcie i drenaż ropnia ślinianki przyusznej tworzącego się w 3 – 5 dniu zapalenia, 2) usunięcie kamienia z przewodu ślinianki podżuchwowej, jeśli jest on wyczuwalny przy badaniu dna jamy ustnej, 3) usunięcie ślinianki podżuchwowej przy utrzymywaniu się objawów ogólnych i miejscowych zakażenia.

Ciało obce w przełyku, które zalega w jego świetle, powinno być usunięte drogą ezofagoskopii. Zabieg powinien być wykonany jak najszybciej, po przeprowadzeniu niezbędnych badań radiologicznych, potwierdzających obecność ciała obcego, jego lokalizację i wykluczających przebicie ściany przełyku. Jeśli ciało obce przebywało w przełyku krótko (kilka, kilkanaście godzin) i nie doszło do uszkodzenia błony śluzowej w czasie jego usuwania, to podawanie profilaktyczne antybiotyków nie jest konieczne. Jeśli w czasie ezofagoskopii doszło do uszkodzenia błony śluzowej, to stosuje się penicylinę ogólnie i miejscowo (do picia w roztworze fizjologicznym NaCl) przez 3-5 dni. Przebicie przełyku może nastąpić samoistnie, ale najczęściej w czasie ezofagoskopii. Powstaje wtedy odma śródpiersiowa i zapalenie śródpiersia. Natychmiastowe rozpoznanie przebicia, torakotomia i intensywna chemioterapia decydują o życiu chorego. Chemioterapia musi obejmować bakterie tlenowe i beztlenowe i jest podobna do stosowanej przy zapaleniu śródpiersia. Empirycznie wybór obejmuje: 1) penicylinę o szerokim zakresie działania z aminoglikozy- dem i metronidazolem, 2) cefalosporynę (ceftazidim, cefoperazon) z metroni- dazolem. Jeśli leczenie chirurgiczne i chemioterapię rozpocznie się dopiero po 24 h, śmiertelność może dotyczyć około 50% chorych (9).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *